Meta CEO’su Mark Zuckerberg, bu hafta “Gelecek Herkes İçin” başlıklı 6.500 kelimelik bir makale yayınlayarak, yapay zeka ile şekillenen ve “herkesin kendisini, hedeflerini ve önem verdiği her şeyi anlayan, olağanüstü yetenekli bir kişisel asistanına sahip olacağı” bir geleceğe dair iyimser bir tablo çizdi.
TechCrunch’ın Equity podcast’inin son bölümünde Kirsten Korosec, Rebecca Bellan ve ben, neden herkesin Zuckerberg’in vizyonuna ikna olmadığını tartıştık — bu görüşe, manifestonun “insanların yapay zekayı sevmemesinin tam da nedeni” olduğunu yazan meslektaşımız Russell Brandom da katılıyor.
Zuckerberg’i Anthropic CEO’su Dario Amodei ile karşılaştıran (Amodei, hafta sonunu kendisinin bir “yapay zeka karamsarı” olduğu iddiasına karşı çıkarak geçirdi) Rebecca, Meta CEO’sunun kendisini “neredeyse bir anti-Dario” gibi konumlandırıyor gibi göründüğünü söyledi. Ancak asıl sorun, Zuckerberg ve Meta’nın geçmişinde yatıyor.
“Sosyal medyanın ilk günlerine bakarsanız, [Zuckerberg] herkesin arkadaşlarıyla iletişim kurabileceği ve bir sosyal ağa sahip olabileceği bir platform sağlamak istediğini söylüyordu,” dedi Rebecca. “Peki bunun yerine elimizde ne var? Öfke kışkırtma ve reklamlar var, bağlantı yok.”
Uzunluk ve netlik açısından düzenlenmiş sohbetimizin bir önizlemesini okumaya devam edin.
Rebecca Bellan: Alaycı bir bakış açısıyla, bence bu Meta’nın farklı bir şekilde kazanmaya yönelik bir girişim. Öncü, kapalı model alanında kazanamıyorlar. Açık alanda bile mutlaka kazanıyorlar diyemeyiz. Ancak kişisel güçlendirme söz konusu olduğunda, Mark Zuckerberg’in “Gelecek Herkes İçin” başlıklı mektubunda bahsettiği gibi, işte o alanda kazanmaya çalışıyor. İnsanların kendi kişisel cihazlarında kendi kişisel yapay zekaları için kullanacakları modelleri sunmaya çalışıyor.
Bence geçen yıl, [benzer] “Herkes İçin Gelecek” başlıklı mektubunu yayınladığında, [vaat edilen] yapay zekanın büyük bir kısmının gözlüklere ve giyilebilir cihazlara taşınacağıydı; ancak bunun nihai donanım biçiminin ne olacağı tam olarak belli değil ve sanırım bu seçimi bireye bırakıyor.
Yani onun fikri, [Meta’nın yeni yapay zeka modeli] Glimmer’ı programınızı yönetmek, mesaj taslakları hazırlamak ve dosyaları düzenlemek için kullanmanız; bu model her zaman açık, internet bağlantısı olsun ya da olmasın, her zaman ve her yerde çalışabilir.
Ancak bir de Muse Spark var; bu da Meta’nın en yetenekli modelleri üzerinde hâlâ bir dereceye kadar kontrol sahibi olmasını sağlıyor ve hesaplama kapasitesini artırmak isteyen kişilere, daha büyük projeler gerçekleştirmek isteyen kişilere ya da daha büyük projeler yapmak isteyebilecek şirketlere bir gelir kaynağı sunuyor.
Anthony Ha: Sanırım buradaki bağlamın bir parçası da şudur: Meta, yapay zekaya çok ciddi yatırımlar yaptı; geçen yıl da yapay zeka bilim insanlarına ne kadar para ödemeye çalıştıklarına dair pek çok haber vardı. Ancak, öncü şirketler veya öncü laboratuvarlar olarak kimleri düşündüğümüz söz konusu olduğunda, Meta genellikle bu tartışmalarda gündeme gelmez.
Konuşmalarda adının geçmemesinin bir başka nedeni de, bilirsiniz, popüler tüketici yapay zeka sohbet robotları hangileridir? Elbette insanlar Instagram’da, Facebook’ta Meta’nın yapay zeka araçlarıyla etkileşim kuruyor, ancak “Şimdi kişisel asistanımı kullanacağım” dediğinizde aklınıza gelen bir şirket değil. Meta henüz o noktada değil ve bu nedenle, bir dereceye kadar, bu durumun şirketi yeniden konumlandırma ve daha önce pek başarılı olamadıkları bir alanda yer edinme çabası olduğu hissi uyandırıyor. Bu doğru bir değerlendirme mi?
Rebecca: Bence bunu söylemek gerçekten doğru. Ama bunu biraz ihtiyatla değerlendirmek gerekir, çünkü Mark Zuckerberg, şirketlerinin insanlar için neler yapacağına ve insanları nasıl güçlendireceğine dair bir vizyon ortaya koymayı çok sever. Ve şu ana kadar Meta için durum neye benziyor? Yani, elbette Llama harika; harika bir araç ve açık kaynaklı, ama bence tüketici düzeyinde insanlar Meta AI’yı nasıl kullanıyor? Şey, bir sürü tüyler ürpertici sohbet robotu var.
Kısaca özetlersem: Bence [Zuckerberg’in] mektubu ve kişisel güçlendirme fikri, bunu söyleyenin kendisi olması nedeniyle pek çok insanda kötü bir tat bırakıyor. AI editörümüz Russell Brandom bu hafta bu konu hakkında bir yazı kaleme aldı. Sosyal medyanın ilk günlerine bakarsanız, o zamanlar herkesin arkadaşlarıyla konuşabileceği ve bir sosyal ağa sahip olabileceği bir platform sağlamak istediğini söylüyordu. Peki bunun yerine elimizde ne var? Öfke uyandıran içerikler ve reklamlar var, bağlantı yok.
Kirsten Korosec: Evet, bence bu manifesto pek çok insan için doğru bir ton yakalayamadı. Russell’ın bu yazısında değindiği noktaya gelince, bu durum insanların yapay zekayı nefret etmesine ya da yapay zekaya karşı öfke duymasına neden oluyor — çünkü senin de belirttiğin gibi, bu sözler Zuckerberg’den geliyor ve bence bir bakıma çok iyimser bir bakış açısı yansıtıyor. Zuckerberg bu düşüncelerini geçmişte de dile getirmişti ve bence bu, daha gerçekçi bir tablo sunmuyor; aksine yapay zekayı insanlık için harika bir araç olarak gösteriyor. Durum öyle olabilir, ancak bunun da çok büyük bir bedeli olacak ve bence bu yüzden olumsuz tepkiler bu kadar yaygın oldu.
Rebecca: Sanki kendini adeta bir “anti-Dario” olarak konumlandırıyor gibi geliyor. Bilemiyorum. Öncü laboratuvarlar arasında şöyle bir konuşma var: “Sınırları zorluyoruz, geri çekiliyoruz, güvenliğe odaklanıyoruz. Geliştirme sürecini yavaşlatmamız gerekiyor.” Elbette bunların hiçbirini yapmıyorlar, ama bu konuyu konuşuyorlar; bunun nedeni de son zamanlarda yaşadığımız tüm bu siber güvenlik olayları.
Oysa Mark Zuckerberg ise şöyle diyor: “Hayır, hayır, biz d
